Drie inzichten over social media, vriendschap en liefde

Stel je mag een artikel schrijven van een bepaald aantal woorden en je hebt Simon Sinek tegenover je zitten, dan schrijf je daarnaast ook nog een blog. Doodzonde om de rest van het gesprek niet te delen. Dikke doei met je kill your darlings.

Voor Intermediair sprak ik managementgoeroe en antropoloog Simon Sinek, bekend van zijn boek Start with why. Hij stond al een tijdje op m’n interviewbucketlist, wat het dus nog gaver maakte dat ik hem kon spreken. Met een onderwerp en een exact aantal woorden voor het artikel in mijn achterhoofd ging ik tegenover hem zitten. Gezien mijn gesprek met hem langer mocht duren en mijn interview niet, was het dus een kwestie van Kill your Darlings. Een term die in de journalistiek gebruikt wordt om je artikel compacter, meer toegespitst en scherper te krijgen. Een kwestie van keiharde keuzes maken. Doodzonde als je tegenover iemand als hem mag zitten. Dus geef ik jullie hierbij de drie vragen en antwoorden die het interview niet haalde. Over social media gebruik, vriendschap en liefde.

Waarom maak jij je eigenlijk zo druk over Facebook en Instagram?

“In de hele westerse wereld, vooral in de Verenigde Staten, zie je dat het aantal zelfdodingen alsmaar toeneemt. Amerikaanse universiteiten weten niet hoe ze moeten omgaan met het grote aantal aanvragen van studenten om een pauze in te lassen tijdens hun studie vanwege ernstige vormen van depressie. Die aanvragen komen pas laat binnen, omdat studenten het eerst proberen te maskeren. Dat kan ook heel makkelijk als Facebook en Instagram hun zogenaamde ‘echte wereld’ weergeven. Ze zijn eraan gewend om een gelukkig leven te faken terwijl ze zich van binnen gebroken voelen. Het lastige daaraan is dat ze in een cirkel zijn gekomen waarin je je steeds eventjes goed kunt voelen als je een like krijgt via social media.

Dat is wat het stofje dopamine voor je lichaam doet. Het geeft kortstondig een geluksgevoel vrij. Sommigen van hen checken hun Facebook of Instagram accounts tig keer per dag om dat gevoel van verbinding met de buitenwereld te ervaren. Ze spenderen meer tijd aan hun vriendschappen of liefdesleven via social media dan in real life.”

Dat kunnen ook je vrienden of collega’s zijn die vergroeid zijn met hun telefoon. Erger jij je ook aan hen?

simon sinek startwithwhy“Bij overmatig gebruik wel. Je hebt het vast wel eens meegemaakt dat je met een vriend over straat liep of in een café zat en hij of zij plots zijn telefoon erbij pakt om een berichtje te beantwoorden, een foto op Facebook te zetten of ineens gaat twitteren. Dan voel je je er als een idioot naast lopen of zitten. Om dat gevoel tegen te gaan pak je je eigen telefoon er ook maar bij, anders voel je je ook maar zo verloren. Maar laten we even logisch nadenken met zijn allen. Als ik met vrienden afspreek is er geen enkele noodzaak om je ineens met anderen bezig te moeten houden, toch?! Dat is ontzettend asociaal. Je geeft daarmee het signaal af dat zij helemaal niet belangrijk voor je zijn.

Ik heb met mijn vriendin de afspraak gemaakt dat als we uitgaan één van ons zijn telefoon bij zich heeft voor noodgevallen. Alléén voor noodgevallen. Stel dat ik met haar uitga en in de kroeg plots een berichtje stuur naar een vriend, dan had ik net zo goed met hem kunnen uitgaan. Dat is wat zij dan denkt. En dat klopt, dus leg je telefoon weg. Dat is hoe je verbinding maakt: één op één. Je geeft iemand je tijd. En tijd is kostbaar, want tijd is het enige wat je nooit meer terugkrijgt. Tijd is dus ook wat waarde geeft aan je relaties, elke relatie! Ja, ook op de werkvloer.”

Draait het telefoon- en tabletgebruik vriendschap, liefde en collegialiteit de nek om?

simon sinek“Als het uit balans is wel en dat zie je steeds vaker. Generatie Y weet niet beter dan dat er smartphones en tablets zijn. Soms zie je een trits kinderen op de bank zitten spelen op hun tablet in plaats van met elkaar. Het is normaal geworden dat je 24 uur per dag bereikbaar bent en dat alles wat je wil hebben constant binnen handbereik is. Snel een boek nodig? Met Amazon heb je het de volgende dag in huis. Geen zin om de deur uit te gaan en tegen een cassière aan te kijken? Dan bestellen we het toch gewoon online. Wanneer je iemand nu wil spreken, stuur je een app en wordt diegene door de blauwe vinkjes bijna gedwongen om direct te reageren. Er zijn mensen die last hebben van zogenaamde phantom rings or buzz, wat wil zeggen dat ze denken dat ze een berichtje hebben gekregen of dachten dan ze hun telefoon voelde trillen en meteen kijken terwijl er niks binnen is gekomen.

De smartphone is verschrikkelijk handig en technologie heeft ons ongelofelijk veel gebracht, maar het heeft ook een keerzijde als we erin doorslaan. En daar gaat het om: doorslaan. Instant gratification wil niets meer zeggen dan dat mensen geen geduld meer kunnen opbrengenGeen geduld meer voor hun collega’s, vrienden en zelfs geen geduld meer voor een potentiële liefdesrelatie. Maar niet alles is in een oogwenk te krijgen. Een date wel: swipe rechts en je hebt beet. Je hoeft niet eens meer je ballen bij elkaar te rapen om in de supermarkt op iemand af te stappen. Maar de volgende fase: een relatie opbouwen, heeft tijd nodig. Verliefdheid, vertrouwen en liefde bouw je niet op in een paar minuten. Daar is geduld voor nodig. En dan denk je misschien dat er een verschil zit tussen het opbouwen van privé-relaties en relaties op het werk. Dat is onzin, want we zijn mensen. Zowel op het werk als privé.”

Lees hier het artikel in Intermediair, gepubliceerd 28 april 2016

IMG_0569